چی میشه یه روز من و تو،روبه روی هم بشینیم

واسه قصه های فردا،عشقو تو آینه ببینیم

چی میشه همیشه باهم،دست تو دست هم بمونیم

غصه ها روبی خیال شیم،قدر لحظه رو بدونیم

چی میشه گلای باغچه،بی بهونه بو بگیرن

مثل قلب عاشق ما،واسه همدیگه بمیرن

چی میشه درد جدایی،بره از قلب من و تو

گریه سخته خوب میدونی،عاشقه روح من و تو

چی میشه چی میشه ها رو،واسه این روزا گذاشتن

واسه وقت بی کسی ها،واسه ما دو تا گذاشتن

کاش بیاد روز وصال و لحظه ی قشنگ بودن

لحظه ی رفتن غم ها،همش عاشقونه خوندن

کاش دوباره جون بگیره،گل یاس توی گلدون

با تو من نفس بگیرم،پر بگیرم از تو زندون

کاش گل کنار عکست،زنده شه مثل قناری

آخه طفلی مرده بودش، از غم چشم انتظاری

باز میگم،کاشکی بهار شه،آرزوهامون جوون شن

غم وغصه و نبودن،تا همیشه نصفه جون شن

باز بگم؟کاشکی بیای و،خوابم آشفته نباشه

وقتی باد میخواد بیاد تو،پنجره بسته نباشه

به خدا زنده میشم من،وقتی خنده با تو یاره

تو بیا خدا میدونه بی تو دنیام بی قراره

چه احساس نازنین و شیرینیه  کنارکسی که  دوسش  داری بشینی

به چشاش نگاه کنی تا عمق وجودت از یه  گرمای  عمیق آب بشه

قلبت پر تپش بشه انگار که داره از سینت کنده میشه

چه احساس عجیبیه وقتی بخوای با دستانت صورتش رو حس کنی

 با موهاش بازی کنی و... خدای من    باور کردنی نیست اونی که

 میخوای ،دوسش داری، عاشقشی ،کنارت باشه باهات باشه همراهت

 باشه هم پات باشه.

ای خدا منو به عشقم برسون

چشمانت را برای زندگی می خواهم

اسمت را برای دلخوشی می خواهم

دلت را برای عاشقی

صدایت را برای شادابی

دستت را برای نوازش

و پایت را برای همراهی می خواهم

عطرت را برای  مستی

خیالت را برای پرواز

و خودت را برای پرستش می خواهم

آه...آه...اما

او چرا این را نمی اند که در اینجا

من دلم تنگ است، یک ذره ست؟

ای داد بر من ، داد

من نمی دانم چرا عشق من این را نمی داند؟

که من بیچاره هم در سینه دل دارم

که دل من هم دل است آخر؟

سنگ و آهن نیست

او چرا اینقدر از من غافل است آخر؟

یه نفر...

یه جایی...

تمام رویاهاش لبخند توست

احساس می کنه که  زندگی واقعًا  با ارزشه...

پس هر وقت احساس تنهایی کردی

این حقیقت رو به یاد دداشته باش که

یه نفر...

یه جایی...

در حال فکر کردن به توست.

نه از فائق نه قایق می نویسم

نه از دشت شقایق می نویسم

به یاد لحظه های با تو بودن

به یاد آن دقایق می نویسم

آنکه چشمان تو رو این همه زیبا می کرد

کاش از  روز ازل فکر دل ما می کرد

یا نمی داد به تو این همه زیبایی را

یا مرا در غم عشق تو شکیبا می کرد

سخن عشق را در عمق نگاهت خواندم

و صدای محبت را در کوچه باغ آشنایی مان شنیدم

برایت گریستم...

و به یادت خندیدم...

و به نشانه وفاداری دفترم را بنامت نوشتم...

و نامی به اندازه عشقت برایت برگزیدم...

و آن را به صفای دلم پیوند زدم...

پژواک پژمرده صدایم را به گوشت رساندم

تا تو را بیابم; اما نه...

انگار هنوز عشقم به صداقت باران و به پاکی آب نرسیده است

تا قناری های خوش آواز دلت شعر وصال برایم  بخوانند

دنيا كوچيكه و عشق تو ، بزرگ

دستهاي من كوچيكه و قلب تو ، بزرگ

چشمهاي من كوچيكه و آسمون دل مهربون تو ، بزرگ

اشكهاي من كوچيكه ولي غربت تو ، بزرگ

آسمون دل من كوچيكه و ستاره ي عشق تو ، بزرگ

گر چه عشق من كوچيكه و قلبم طاقت غم نداره

اما بدون تا روزي كه نفس مي كشم و زنده ام

عشق زيبا و قشنگت هميشه توي قلب كوچيكم مي مونه

اي نگاهت نخي از مخمل و از ابريشم
چند وقت است که هر شب به تو مي انديشم

به تو آري ، به تو يعني به همان منظر دور
به همان سبز صميمي ، به همبن باغ بلور

به همان سايه ، همان وهم ، همان تصويري
که سراغش ز غزلهاي خودم مي گيري

به همان زل زدن از فاصله دور به هم
يعني آن شيوه فهماندن منظور به هم

به تبسم ، به تکلم ، به دلارايي تو
به خموشي ، به تماشا ، به شکيبايي تو

به نفس هاي تو در سايه سنگين سکوت
به سخنهاي تو با لهجه شيرين سکوت

شبحی چند شب است آفت جانم شده است
اول اسم کسی ورد زبانم شده است

در من انگار کسی در پی انکار من است
یک نفر مثل خودم ، عاشق دیدار من است

یک نفر ساده ، چنان ساده که از سادگی اش
می شود یک شبه پی برد به دلدادگی اش

آه ای خواب گران سنگ سبکبار شده
بر سر روح من افتاده و آوار شده

در من انگار کسی در پی انکار من است
یک نفر مثل خودم ، تشنه دیدار من است

یک نفر سبز ، چنان سبز که از سرسبزیش
می توان پل زد از احساس خدا تا دل خویش

رعشه ای چند شب است آفت جانم شده است
اول اسم کسی ورد زبانم شده است

آی بی رنگ تر از آینه یک لحظه بایست
راستی این شبح هر شبه تصویر تو نیست؟

اگر این حادثه هر شبه تصویر تو نیست
پس چرا رنگ تو و آینه اینقدر یکیست؟

آری آن سایه که شب آفت جانم شده بود
آن الفبا که همه ورد زبانم شده بود

اینک از پشت دل آینه پیدا شده است
و تماشاگه این خیل تماشا شده است

آن الفبای دبستانی دلخواه تویی
عشق من آن شبح شاد شبانگاه تویی

حتم دارم که تویی آن شبح آینه پوش
عاشقی جرم قشنگی ست  ، به انکار مکوش...

عزیزم زمستون به یادت بهاره

تو قلبم کسی جز تو جایی نداره

صدای دلم ساز ناسازگاره

سکوتم به جز تو صدایی نداره

تو خواب و خیالم همش فکر اینم

که دستات و بازم تو دستام بگیرم

من آهنگ غریب روزگارم

غمی در انتهای سینه دارم

تمام هستیم یک قلب پاک است

که آن را زیر پایت می گذارم